Tot en met 4 juli 2021 is de tentoonstelling Constructing Worlds te zien in de Vishal. Kunstenaars construeren hun eigen wereld. Als toeschouwer kun je daar tijdelijk in verblijven, waarna er ook iets verandert in de beleving van de reguliere ruimte rondom. Zodra we na versoepeling van de coronamaatregelen weer open kunnen, is iedereen van harte welkom.

Robbie Cornelissen heeft naam gemaakt met virtuoze potloodtekeningen van interieurs en stadslandschappen die putten uit het geheugen en de fantasie. Deze tekeningen van architectonische ruimtes, zoals theaters en torens van groot formaat of juist heel klein, combineren wisselende perspectieven. Door de duizelingwekkende complexiteit van de werken word je opgezogen in een illusionistische ruimte, die niet door het papier begrensd lijkt. Vanuit het tekenen heeft Cornelissen ook de animatiefilm als medium ontwikkeld. Die films, zoals The Battle of Hernen, ontvouwen zich tot een zinsbegoochelend passagewerk.

Marianne Lammersen maakt torens die hoog en hoger reiken, waarbij het binnenste zich een weg naar buiten baant. Ook het werk Intangible verbeeldt zo’n ongrijpbaar reiken. Haar installaties hebben een precair evenwicht, je voelt dat er iets op uitbarsten of omvallen staat. Tomeloze groei staat op gespannen voet met de breekbaarheid van onze conditie. Dat wordt onderstreept door het gebruik van uiteenlopende materialen, zoals keramiek, glas, stof, hout en papier als verschillende en soms tegenstrijdige krachten die op elkaar inwerken. In haar collages gaan Lammersens foto’s over in (een knipwerk van) tekeningen; de ‘objectieve’ werkelijkheid raakt versmolten met de eigen werkelijkheid, die van de verbeelding.

Marleen Kappe maakt tekeningen, beelden en ruimtelijke installaties. In Constructing Worlds toont ze een tekening die zich buiten het platte vlak manifesteert en als het ware tot leven komt. Als toeschouwer word je in het lijnenspel betrokken ook vanwege de titel, die je rechtstreeks aanspreekt, ‘Behind the Scenes, will we get there? Do we want to?’ (Als je je tussen de protestborden bevindt, waar sta jij dan voor?) Net als bij Lammersen is ook in het werk van Kappe sprake van eclectisch materiaalgebruik; zelfgemaakte elementen worden gecombineerd met bestaande tot een nieuw, organisch geheel.

De objecten in de Post-historische Galerie van Matthijs Geurds zijn niet langer vanzelfsprekend en bieden een ludieke reconstructie van ons verleden vanuit de toekomst. Een toekomst waarin tribale behoeften opleven en vruchtbaarheidsidolen een plaats krijgen. In de deels ondergrondse (film)ruimte van de Vishal presenteert de twee jaar geleden afgestudeerde Geurds zijn Post-historische Galerie. Via een pad van toetsenborden geflankeerd door tuintjes met nesten van vogels, betreden we een schatkamer met altaren van magnetrons, wc potten en andere voormalige gebruiksvoorwerpen waar een nieuwe beschaving probeert wijs te worden uit onze restanten.

Curatoren: Marianne Lammersen en Renée Borgonjen

M’n installatie Zachte Landing heeft tijdelijk een nieuw onderkomen gekregen in de Vishal, waar het de Klein Zaal vult. Het heeft een iets andere vorm gekregen, de ruimte vroeg erom, en is 24/7 vanaf de grote markt te bekijken, t/m 17 januari!

Bericht via www.musuemrijswijk.nl:

Het was een spannende strijd tussen vijf van de tweeëntwintig kunstenaars die deelnamen aan de Papier Biënnale 2020. THUIS/HOME. De eerste plaats werd afwisselend ingenomen door Pim Palsgraaf, Anna van Bohemen en Marianne Lammersen. Deze drie werden op de hielen gezeten door Quentley Barbara en Senol Tatli.

Uiteindelijk is Marianne Lammersen (Nijland, 1984) met haar werk Zachte Landing, dat zij speciaal voor de tentoonstelling maakte, de andere kunstenaars met een flink aantal stemmen voorbij gestreefd. De winnaar van de Publieksprijs Papier Biënnale 2020. THUIS/HOME krijgt een solotentoonstelling in Museum Rijswijk die is te zien van 18 april tot en met 13 juni 2021.

Bijna 2.000 bezoekers hebben gestemd op hun lievelingskunstenaar uit de Papier Biënnale 2020. THUIS/HOME. Zij deden dat zorgvuldig en uiterst serieus. Sommigen namen de stemkaart mee naar huis om nog eens goed aan de hand van de catalogus te overwegen welke hun favoriet was. Op de kaarten staan hartverwarmende motivaties geschreven.

Over het werk van Marianne Lammersen op de Papier Biënnale:

“Origineel concept en prachtige uitvoering.”

“Verreweg het meeste THUIS. Prachtig huisje.”

“Het werk is zo gedetailleerd dat je er steeds weer naar terugloopt en iets nieuws ontdekt.”

“Poëtisch, ontroerend, persoonlijk”

Tijdens Kunstlijn 2020 wordt de gang van het ABC Architectuurcentrum onder handen genomen door Marianne Lammersen. Onder de naam ‘Walls of Safe and Sorry’ presenteert zij onder andere een nieuwe installatie, waarbij de rol van de gang als verbinder en de muren als begrenzing van die ruimte, een belangrijke rol spelen. Muren presenteert Lammersen als veilige en welkome plek maar tegelijkertijd als beknellend. Een terugkerend motief in haar werk is ook de aantrekkingskracht én de weerzin van een stedelijke omgeving.

In verband met de ‘corona-sluiting’ is deze expositie verlengd t/m 13 december.

Zaaltekst: 

Het werk van Marianne Lammersen reageert op de vraag hoe we ons verhouden tot een omgeving die in sneltreinvaart verandert. Haar beelden, installaties, collages kunnen worden gezien als kritische reflectie op het voor velen vanzelfsprekende vooruitgangsdenken. Spanningen tussen (technologische) vooruitgang enerzijds en behoud van menselijke identiteit anderzijds hebben haar interesse. Dat manifesteert zich in beelden waar transities centraal staan, en spanning voelbaar is. Haar beelden wankelen, balanceren, of staan op knappen.

Mariannes geboortegrond, het platteland, is van grote invloed op haar perspectief. Snelle veranderingen zijn vooral in een stedelijke omgeving goed voelbaar. Deze prikkelt, maar laat je ook meehollen, sneller, meer, teveel te doen, in een ratrace van trends. Het gebouwde steekt letterlijk én figuurlijk boven de mens uit. De menselijke maat lijkt zoek. Ze zoekt in haar werk naar een beeldtaal die deze richtingen en bewegingen een tegenbeeld bieden.

Zij leest rasters, structuren, routes en formele vormen van de steden als structuren om mee te breken, ze te vervormen, hun betekenis te ontnemen, het onbekende tegemoet. Waar vorm nog geen betekenis heeft, nog geen naam, liggen alle opties open. In dat niets lijkt toch eindelijk een soort rustpunt bereikt, een pas op de plaats. Zo is een pleidooi voor vertraging  voelbaar in haar werk.

Het werk van Marianne Lammersen is het resultaat van een beeldende analyse van deze tijd, waarop de kijker zijn of haar positie ten opzichte van de continue veranderingen kan bevragen.

Bij de tentoonstelling THUIS/HOME, de papierbiennale van Museum Rijswijk, is een mooi uitgegeven catalogus verschenen. Ik ben gelukkig met het werk ‘Wealthy Pools’ op de cover te staan. 

THUIS/HOME – door Diana Wind

De Papier Biënnale 2020 heeft als belangrijk en actueel thema: THUIS/HOME. In onze geglobaliseerde wereld is het niet meer vanzelfsprekend dat je blijft waar je geboren bent. Meer dan ooit trekt men om welke reden dan ook de wereld in. Maar voor iedereen geldt dat zij een veilig THUIS/HOME willen. Het is een universeel begrip met vele betekenissen en invullingen. De Papier Biënnale 2020 laat de vele interpretatiemogelijkheden en betekenissen van het begrip THUIS/HOME zien die kunstenaars in hun werk eraan geven. Het zijn persoonlijke opvattingen die over huiselijke omstandigheden gaan die voor iedereen goed invoelbaar zijn.

17 x 24 cm
128 pagina’s
80 illustraties
Luxe paperback
Nederlands/Engels
ISBN 9789462623101
€ 24,95 

Bestel hem op de website van Waandersdekunst.